Kahramanım(!)

Konuşulanlar yaşananlar uçup gitmiş gibi… ufacık bir olay karşısında aşırı tepki görerek suratına tokat yer gibi, sanki bir açığını arıyorlarmış, bu anı bekliyorlarmış gibi… geriye kalan ise kandırılmışlık… bu his; karşında dimdik duran ve sinsi sinsi sırıtan insan suretine bürünmüş halde sürekli yolunu keser… yıkıp geçmek istersin, devirmek istersin ama yapamazsın senden daha güçlüdür. Zaten en zayıf anında karşına çıkar. Baş edemeyeceğini bildiği için güler karşında zevk alırcasına. Seni bu hisse sokan kişinin kurtarmasını beklersin seni ironik bir şekilde. Seni batağa itip de elinden tutmasını beklersin. Kahramanın olsun istersin.. ve sadece istemekle yetinirsin..